Μνημόσυνο ηρώων Νικηταρίου 27-3-2016

Και πάλι το σχολείο μας παρόν στο Νικητάρι. Στην εκκλησία με το λάβαρό του και στο Ηρώο με τους εθελοντές της χορωδίας του, υπό τη διεύθυνση της μουσικού του σχολείου μας κ. Χρυσούλας Χρυσοστόμου μαζί με την Ελίνα και τη Μαρία. Στεφάνι εκ μέρους του σχολείου μας κατέθεσε η Β.Δ. κ. Σπυρούλα Χατζηνικολάου. Συγχαρητήρια σ' όλα τα παιδιά και τους δασκάλους τους που συμμετείχαν και σ'αυτήν την εθνική εκδήλωση. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρωςτο Σύνδεσμο Γονέων που μετέφερε όλα τα απαραίτητα υλικά του σχολείου γι' αυτήν την εκδήλωση.

Εθνικό μνημόσυνο στο Ποτάμι

19/10/2014 Εθνικό μνημόσυνο του ήρωα Χριστόφορου Χριστοφόρου στο Ποτάμι

Στις 19 Οκτωβρίου 2014 τελέστηκε το 4^ο ετήσιο μνημόσυνο του ήρωα αγνοούμενου του 1974 Χριστόφορου Χριστοφόρου στον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου στο Ποτάμι. Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο Υπουργός Άμυνας κύριος Χριστόφορος Φωκαΐδης. Το σχολείο μας συμμετείχε στο μνημόσυνο με τραγούδια υπό τη διεύθυνση της κ.Χρυσούλας Χρυσοστόμου Σιαμακίδου και ποίημα που διδάχτηκε από τη ΒΔ κ.Σπυρούλα Χατζηνικολάου.

Εθνικό μνημόσυνο στα Καννάβια

Την Κυριακή 5/10/14 μαθητές εθελοντές από τη χορωδία του σχολείου μας με επικεφαλής το διευθυντή του σχολείου μας πλαισιούμενο με τη μουσικό του σχολείου μας κ. Χρυσούλα Χρυσοστόμου, τη Β.Δ. κ. Σπυρούλα Χατζηνικολάου, τη κ. Μαρία Μπεκρή και τη κ. Γεωργία Μυλόρδου μετέβηκαν στα Καννάβια, στο εθνικό μνημόσυνο των ηρώων της ΕΟΚΑ Ανδρέα Πατσαλίδη και Χαράλαμπου Πεττεμερίδη. Ο Σύνδεσμος Γονέων έσπευσε σε βοήθεια μας, μεταφέροντας εκεί το λάβαρο και τις σημαίες του σχολείου, καθώς και τη κινητή μικροφωνική του σχολείου μας, τον οποίο και θερμά ευχαριστούμε. Τα παιδιά εντυπωσίασαν με την εξαίρετη εκτέλεση αλλά και τις ωραίες παιδικές φωνές που τραγούδησαν εθνικά τραγούδια. Μπράβο παιδιά. Εύγε!

Εθνικό μνημόσυνο στα Καννάβια

Την Κυριακή 6/10/13 το πρωί , το σχολείο μας συμμετείχε με εθελοντές μαθητές στο πρόγραμμα του εθνικού μνημοσύνου στα Καννάβια, των ηρώων της κοινότητας Κανναβιών Χαράλαμπου Πεττεμερίδη και Ανδρέα Πατσαλίδη, που περιελάμβανε τραγούδια από τη χορωδία μας και ποιήματα. Το σχολείο εκπροσώπησε η Διευθυντική ομάδα του σχολείου-ο Δ/ντής Μιχάλης Μιχαήλ και η Β.Δ. Σπυρούλα Χατζηνικολάου-καθώς και η μουσικός του σχολείου Χρυσούλα Χρυσοστόμου. Η χορωδία μας εντυπωσίασε με τα τραγούδια της, τόσο, που ο υπουργός Άμυνας που παρευρισκόταν ως επίσημος προσκεκλημένος, ανεβαίνοντας στο ηρώο για την ομιλία του, συνεχάρη τον εξαίρετο μαθητή της χορωδίας μας Θεοτόκη Μιχαήλ. Ακολουθούν φωτογραφίες από την εκδήλωση.

Εθνικό μνημόσυνο του ήρωα Χριστόφορου Χριστοφόρου στο Ποτάμι

Tην Κυριακή 29/09/13 στον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου στο Ποτάμι, τελέστηκε το 3ο ετήσιο εθνικό μνημόσυνο του ήρωα Χριστόφορου Χριστοφόρου που έπεσε μαχόμενος στις μάχες Καραβά-Λαπήθου το 1974, υπερασπιζόμενος την πατρίδα. 

Το σχολείο μας παρέστη στην εκδήλωση με το λάβαρο του και τις σημαίες καθώς και με εθελοντές μαθητές που τραγούδησαν ηρωικά τραγούδια και είπαν ποίημα αφιερωμένο στον ήρωα Χριστόφορο Χριστοφόρου. Εκ μέρους του σχολείου μας κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του ήρωα η Β. Δ/ντρια κ. Σπυρούλα Χατζηνικολάου.
Τον επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Συναγερμού κ. Νίκος Τορναρίτης.
Θερμές ευχαριστίες οφείλουμε σ' όλα τα παιδιά που συμμετείχαν εθελοντικά καθώς και στους γονείς τους που τους μετέφεραν στο Ποτάμι, στους εκπαιδευτικούς του σχολείου που συμμετείχαν και βοήθησαν στην εκδήλωση και συγκεκριμένα τη μουσικό μας κ. Χρυσούλα Χρυσοστόμου και τη Β.Δ. κ. Σπυρούλα Χατζηνικολάου.
Τέλος, ένα θερμό ευχαριστώ στο Σύνδεσμο Γονέων που επιμελήθηκε τη μεταφορά όλων των ηχητικών συσκευών και μουσικών οργάνων, καθώς και στον πρόεδρο της κοινότητας Ποταμίου που βοήθησε με τη μεταφορά θρανίων από το παλιό σχολείο της κοινότητας.
Μερικές φωτογραφίες από την εκδήλωση.

Λίγα λόγια για τον ήρωα Χριστόφορο Χριστοφόρου

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΗΡΩΑ ΤΕΩΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ

Ο  Χριστόφορος Χριστοφόρου, γιος του Κυριάκου και της Παναγιώτας από το Ποτάμι-υπόδειγμα καρτερικής μητέρας, δυστυχώς τώρα δεν βρίσκονται στη ζωή-  είχε υπηρετήσει την 24μηνη θητεία του, ως απλός τυφεκιοφόρος, στο 256 Τ.Π. από το 1967 ως το 1969. Όταν αποστρατεύτηκε εργάστηκε ως επίλεκτος υδραυλικός συγκολλητής που έχαιρε της εμπιστοσύνης των προϊσταμένων του στα δημόσια έργα, βοηθώντας άοκνα την πατρική του οικογένεια. Κατά την τουρκική εισβολή του 1974, ήταν 25 χρονών, από τους πρώτους έτρεξε να επιστρατευτεί στο 256 Τ.Π. στην Πεντάγια όπου το τάγμα του είχε αποστολή την εκπόρθηση των τουρκικών οχυρών της Τ.Μ.Τ.  στη Λεύκα. Την 31η Ιουλίου και 1η Αυγούστου 1974, μαζί με το τάγμα του κατευθύνθηκαν και αναπτύχθηκαν στην γραμμή Καραβά-Λαπήθου. Ο 1ος Λόχος, όπου κι ανήκε, στη Λάπηθο με 54 άνδρες κι ο 2ος στον Καραβά με 56 άνδρες, στάλθηκαν εκεί με διαταγή να τοποθετήσουν περιμετρικά της γραμμής απέναντι στον εχθρό τις Γαλανόλευκες σημαίες μας , έτσι ώστε στην περίοδο της εκεχειρίας το ελικόπτερο των Ηνωμένων Εθνών να διαπιστώσει ότι οι δύο έρημες κωμοπόλεις, αφού οι κάτοικοι τους είχαν φύγει, ήσαν ακόμα υπό τον έλεγχο της Εθνικής Φρουράς.

     Στις 4 Αυγούστου, εκεί στην Λάπηθο, έξω από την εκκλησία της Αγίας Αναστασίας, ένας ξάδερφος του τον συνάντησε για τελευταία φορά. Του είπε ότι "τα πράγματα σκουρεύκουν, ότι όλα είναι προδομένα" και τον συμβούλευσε να το σκάσει όπως έπραξαν πολλοί που τα παράτησαν και κρύβονταν στα μετόπισθεν. Ο 25χρονος έφεδρος πολεμιστής Χριστόφορος Χριστοφόρου τα ήξερε. Άκουγε. Έβλεπε. Έκρινε κι αποφάσισε: "Ξάδερφε να πας στο καλό. Εγώ εν να μείνω να πολεμήσω με τους συναδέλφους μου". Δεν λιποτάκτησε και στάθηκε ηρωικώς μαχόμενος άχρι τέλους.

     Το πρωί της 6ης Αυγούστου, εν καιρώ συμφωνημένης εκεχειρίας, ο Αττίλας εξαπέλυσε επίθεση για την άλωση Καραβά και Λαπήθου. Τα παλικάρια του 256 Τ.Π., ανάμεσα τους κι ο ηρωικός μας Χριστόφορος, ως άλλοι του Λεωνίδα φυλάγοντας Θερμοπύλες,  καθήλωσαν τα στίφη του εχθρού. Ακολούθησε η διαταγή του διοικητή του τάγματος για σύμπτυξη των δύο Λόχων στην αμυντική γραμμή Βασίλεια-Βαβυλάς. Οι επιλαρχίες των αρμάτων μάχης των ασυγκρίτως υπέρτερων τουρκικών δυνάμεων, κατάφεραν μέχρι το απόγευμα να εγκλωβίσουν δεκάδες μαχόμενους συμπολεμιστές. Ελάχιστοι κατόρθωσαν να διαφύγουν.

     Έκτοτε χάθηκαν τα ίχνη του.  Κηρύχθηκε αγνοούμενος.  Ο πατέρας του και η μητέρα του κατόπιν πέθαναν περιμένοντας το γιο τους να γυρίσει. Να τον αγκαλιάσουν και μετά να πεθάνουν.  Πάντα η μάνα του στο τραπέζι που καθόταν όλη η οικογένεια έχει πάντα ένα άδειο πιάτο για το γιο της. Τα ρούχα του τα είχε πάντα πλυμένα και καθαρά. Χτυπούσε η πόρτα και χτυπούσε κι η καρδιά της μάνας του από αγωνία: "Μήπως είναι ο γιος μου, μήπως γύρισε ο Χριστόφορος μου;" Και κάθε μέρα που περνούσε προσευχόταν και περίμενε... ώσπου ο Θεός την πήρε κοντά του και τον συνάντησε στους ουρανούς, γιατί ο Χριστόφορός της δεν ζούσε. Το βεβαίωσε ο ομαδικός τάφος στη σκλαβωμένη Λάπηθο όπου βρέθηκαν τα μαρτυρικά οστά του, μαζί με άλλων ηρωικών συμπολεμιστών του. Τον γάζωσαν τα πολυβόλα των Τούρκων κατακτητών, την μαύρη Τρίτη της άλωσης των δύο ελληνίδων κωμοπόλεών μας, στις 6 Αυγούστου του 1974.

            Τα ηρωικά οστά του 25χρονου τότε υδραυλικού των Δημοσίων Έργων Χριστόφορου Χριστοφόρου, παραδόθηκαν στα αδέρφια του μετά από 36 χρόνια, αφού οι γονείς του δεν ζούσαν πλέον, για να ταφούν στις 3 Οκτωβρίου 2010 στη γενέτειρά του το Ποτάμι.

3ο ετήσιο μνημόσυνο ήρωα Χριστόφορου Χριστοφόρου